Diergeneeskundige handelingen

Angst voor naalden, zich niet laten benaderen door de dierenarts, het geven van orale medicatie of een wormenspuit, temperaturen of de ogen zalven. Niet-dagelijkse en niet-plezierige dingen die soms wel moeten gebeuren. De eerste keren is je paard nog te overrompelen, maar daarna zien ze steeds meer uitwegen, en voordat je het weet lukt het helemaal niet meer.

Helaas komen veel paarden meestal pas in aanraking met dit soort handelingen als er tijdsdruk of noodzaak is, wat ze niet de kans geeft om rustig te wennen aan dit nieuwe ding of de nieuwe persoon. De handeling of persoon wordt direct gelinkt aan een stressvolle of pijnlijke situatie en het paard gaat steeds harder protesteren bij de volgende momenten van nu vervelende handelingen. Er ontstaat een cirkel van dwang en stress waar daarna moeilijk meer uit te komen valt.

Zoals bij alle training zijn rust en geduld de sleutelwoorden om dit soort problemen op te lossen, maar daar heeft de eigen dierenarts vaak geen tijd voor. Ook de manier waarop iets aangeleerd (of afgeleerd) moet worden verschilt per individu, dat vraagt iemand die de tijd neemt om het paard en zijn reacties te leren kennen en naar veilige oplossingen te zoeken. Ik ben als dierenarts opgeleid om deze handelingen goed en veilig uit te kunnen voeren, maar mijn passie ligt bij het trainen van paarden. De perfecte combinatie om dit soort problemen te gaan oplossen, en liefst nog paarden voor te bereiden voordat het echt nodig is!

De werkwijze is als volgt: als het paard nog geen basis grondwerk kent wordt dat eerst aangeleerd, zodat het paard tijdens het oefenen de hulpen begrijpt en handelbaar blijft. Dit dient meteen mooi als kennismakingstijd. Daarna inventariseren we de handelingen om te oefenen – wat kent het paard al, hoe gaat dit normaal gesproken, hoe reageert het paard daarop. Dan zorgen we voor een veilige oefen situatie en gaan we aan de slag met uitproberen waar het paard wél goed op reageert. Sommige paarden leren heel snel oorzaak en gevolg, hierbij helpt het om zeer consequent alle stapjes uit te voeren. Anderen reageren goed op beloningen, dat kan zowel uit positieve aandacht als voer bestaan. Dit verschilt per individu, net als waar de grenzen liggen voordat het paard angstig wordt of uitvluchten gaat zoeken. Dat is bij elk paard opnieuw uitproberen, checken en bijstellen.